Όλοι ακούσαμε για την πρόθεση που υπήρχε να δημιουργήσει η ΔΕΗ μονάδες λιθάνθρακα στην περιοχή του Κορινθιακού, για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Αυτό με τάραξε, και λόγω καταγωγής και λόγω περιβαλλοντικής ευαισθησίας. Ψάχνοντας λοιπόν να βρω τον αντίποδα σε αυτή την οπισθοδρομική προσπάθεια τα βήματά μου με οδήγησαν τον Απρίλη στη Πάτρα όπου συναντήθηκα με τον κύριο Νταουσάνη. Σε μία ολιγόλεπτη συνάντηση πρέπει να ομολογήσω ότι ο χειμαρρώδης κύριος Νταουσάνης με εξέπληξε ευχάριστα παρουσιάζοντας μου τις προσπάθειες του Σ.Π.Ο.Α.Κ. «Ο Αρίων», του οποίου και προεδρεύει σήμερα.
Σ.Π.Ο.Α.Κ.: Σύνδεσμος Προστασίας και Ορθολογικής Ανάπτυξης του Κορινθιακού κόλπου.
Ο σύνδεσμος ιδρύθηκε το 1993 με σκοπό την προστασία του πολύπαθου Κορινθιακού κόλπου. Δυστυχώς όμως αδράνησε και η λειτουργία του σταμάτησε. Πριν 3-4 χρόνια όμως ο κύριος Νταουσάνης, τότε δήμαρχος Ναυπάκτου κάλεσε τα διοικητικά μέλη των περιφερειών του Κορινθιακού, σε μια προσπάθεια αναβίωσης του συνδέσμου. Και οι 32 δήμοι ανταποκρίθηκαν και τα τελευταία δύο σχεδόν χρόνια ο σύνδεσμος βρίσκεται πάλι σε λειτουργία. Λεπτομέρειες για τη λειτουργία του μπορεί να βρει κανείς στα Φ.Ε.Κ. αρ.φυλ. 164 (1993) και 1947(2007). Στους κυριότερους σκοπούς συγκαταλέγονται α) η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των κατοίκων πάνω σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος β) ο εντοπισμός και έλεγχος κάθε θαλάσσιας ατμοσφαιρικής και επίγειας μορφής ρύπανσης στην περιοχή δραστηριότητας του συνδέσμου γ ) η παροχή επιστημονικής υποστήριξης στα μέλη του και η ανάπτυξη πρωτοβουλιών σε θέματα χωροταξίας και περιβάλλοντος...κ.α.
Για να μην μακρηγορώ, θα σταθώ για λίγο σε δύο πράγματα. Την λειτουργία του και το τι έχει καταφέρει στα τελευταία σχεδόν δύο χρόνια. Ο Αρίων είναι από τους μεγαλύτερους συνδέσμους αυτού του τύπου στην Ευρώπη. Δεν είναι άλλη μία μη κυβερνητική οργάνωση. Είναι ένας σύνδεσμος που απαρτίζεται από αιρετά μέλη των τοπικών δήμων και κοινοτήτων. Δεν πρόκειται για κίνηση πολιτών, αλλά για μια διοικητική κίνηση για την προστασία του Κορινθιακού. Σε αυτό το σημείο, οφείλω να αναφέρω ότι τα πρώτα σχόλια που μου έγιναν σχετικά με τα μέλη του Αρίωνα ήταν «αυτοί το κάνουν για να προωθήσουν την πολιτική τους καριέρα». Το σκέφθηκα λίγο και απάντησα ναι, πιθανόν να έχετε δίκιο. Αλλά καταγράφοντας όσα μου είπε ο κύριος Νταουσάνης, είδα μια αιρετή διοίκηση η οποία μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα κατάφερε αυτό για το οποίο όλοι φωνάζουμε εδώ και δύο δεκαετίες.
Με τα λόγια του κυρίου Νταουσάνη λοιπόν:
«Πρώτο μας μέλημα είναι να μη ρυπαίνεται ο Κορινθιακός από τα εργοστάσια βαριάς βιομηχανίας κυρίως. Γι' αυτό και ο πρώτος στόχος που βάλαμε ήταν το μεγάλο εργοστάσιο της ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ ΕΛΛΑΔΟΣ. Κατορθώσαμε να δημιουργηθεί μονάδα επεξεργασίας λυμάτων, κυρίως της κόκκινης λάσπης που επί χρόνια εναποτίθεται μέσα στον Κορινθιακό. Η προσπάθεια αυτή στηρίχθηκε από μελέτες του Παν/μίου Πατρών. Μέχρι στιγμής έχει γίνει η πρώτη μονάδα επεξεργασίας και φιλοδοξούμε μέχρι τέλους του χρόνου να γίνει και η δεύτερη, το οποίο θα σημαίνει και τον τερματισμό ρήψης λυμάτων στον κόλπο. Τα δε λύματα πλέον μετατρέπονται σε άλλα υλικά με κύριο παραπροϊόν κονίαμα για τσιμεντοβιομηχανίες. Αυτό ήταν η πρώτη επιτυχία του συνδέσμου.
Πέρα όμως από αυτό έχουμε βάλει τους εξής στόχους. Να μην υπάρξει δήμος στον Κορινθιακό που να μην έχει αποχετευτικό δίκτυο. Κάτι το οποίο συμφωνήθηκε από όλες τις περιφέρειες σε συνδυασμό με τη δημιουργία μονάδων βιολογικού καθαρισμού που θα χρηματοδοτείται κατά προτεραιότητα. Ήδη η διαδικασία είναι σε εξέλιξη. Ο άλλος στόχος είναι η δημιουργία Χ.Υ.Τ.Α. με δεύτερο στάδιο τη δημιουργία Χ.Υ.Τ.Υ.. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι πρέπει να δημιουργηθούν εργοστάσια ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμμάτων. Η πρόταση που κάνουμε εμείς σαν σύνδεσμος είναι να γίνουν δύο μονάδες διαχείρισης μία βόρεια και μία νότια του Κορινθιακού όπου θα γίνεται η ανακύκλωση και η επεξεργασία των απορριμμάτων.
Γυρνώντας βέβαια στο πρόβλημα των εργοστασίων επόμενοί μας στόχοι είναι ο ΤΙΤΑΝΑΣ, τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος στη Βοιωτία, λύματα των οποίων καταλήγουν στην ευρύτερη περιοχή του Κορινθιακού και κυρίως να αντιταχθούμε στη δημιουργία νέων μονάδων λιθάνθρακα. Σε αυτή την προσπάθεια έχουμε εκπονήσει μελέτες στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας για τα θέματα των λυμάτων και αύξησης της θερμοκρασίας του Κορινθιακού.
Παράλληλα βασισμένοι σε μελέτες που μας εκπονήθηκαν από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, έχουμε ζητήσει από τον κύριο Κοντό στο Υπουργείο Γεωργικής Ανάπτυξης να χαρακτηριστεί ο Κορινθιακός προστατευόμενη περιοχή για την αλιεία. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να σταματήσουμε την υπέρ-αλίευση που γίνεται σήμερα με τις ανεμότρατες και τα συρόμενα και είναι μια χρόνια πληγή στους πληθυσμούς των ψαριών της περιοχής αλλά και την βιοποικιλότητα. Σε αυτή την προσπάθεια δεν έχουμε μόνο την σύμφωνη γνώμη όλων των Ο.Τ.Α. της περιοχής αλλά και των συλλόγων ψαράδων. Το θέμα έχει αναφερθεί και στον ευρωβουλευτή κύριο Δήμα και στον κύριο υπουργό. Αυτή είναι μια προσπάθεια που πρέπει να έχει βάθος τουλάχιστον δεκαετίας ώστε να προλάβει ο Κορινθιακός τουλάχιστον να ανακάμψει. Περιμένουμε από τον κύριο υπουργό να υιοθετήσει αυτές μας τις προτάσεις ως αναγκαίες για την περιοχή διαφορετικά θα έχουμε πολύ μεγάλη σύγκρουση. Δεν είναι δυνατόν το υπουργείο να ακούει τους 4-5 μεγαλοεπιχειρηματίες - αλιευτές, αλλά έχει υποχρέωση να ακούσει και τους πολίτες της περιοχής ειδικά αφού οι προτάσεις μας στηρίζονται και σε επιστημονικές μελέτες...»
Στην ερώτησή μου ποια θα είναι η στάση του Αρίωνα στα θέματα τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής η απάντηση ήταν μέσα στα πλαίσια μιας οργανωμένης και μελετημένης προσέγγισης στο ζήτημα. Ήδη συντάσσεται πλήρης τουριστικός οδηγός για την περιοχή. Κατηγορηματικά δε αναφέρθηκε στο γεγονός ότι ο σύνδεσμος οφείλει να προάγει μόνο ήπιες μορφές τουριστικές ανάπτυξης γιατί «...δεν είναι μόνο τα έσοδα του τουρισμού, αλλά κυρίως θα πρέπει να μπορούν και οι κάτοικοι των γύρω περιοχών να ζήσουν σαν άνθρωποι...τουρισμός βέβαια δεν σημαίνει απαραίτητα μόλυνση, πρέπει να βρούμε τον τρόπο να δημιουργούμε με αίσθηση ευθύνης...»
Καθώς ο Αρίων διαπίστωσα ότι δεν είναι ακόμα αναγνωρίσιμος θέλησα να μάθω ποιοι τρόποι προώθησης θα ακολουθηθούν. Η απάντηση ήταν αναμενόμενη και στα πλαίσια των τοπικών δυνατοτήτων. Σποτ στον τοπικό τύπο, ραδιόφωνο και τηλεόραση, ημερίδες ενημέρωσης σε σχολεία, ενημέρωση τοπικά από τα μέλη του Δ.Σ.
Δυστυχώς ο σύνδεσμος δεν είναι μια ανοιχτή διαδικασία όπου ο καθένας μπορεί να συμμετέχει. Το γεγονός ότι τα μέλη του είναι αιρετά και προέρχονται από τα μέλη των τοπικών δήμων και κοινοτήτων του αφαιρεί το χαρακτήρα μίας συμμετοχικής μη κυβερνητικής οργάνωσης. Από την άλλη όμως το γεγονός ότι τα μέλη αυτά εκλέγονται από τους πολίτες της περιοχής είναι ένας μοχλός πίεσης ώστε να δρουν προς το καλύτερο δυνατό συμφέρον του Κορινθιακού.
Εγώ προσωπικά επικροτώ αυτή την προσπάθεια. Μέσα σε ένα σχεδόν έτος λειτουργίας κατάφεραν να κάνουν το ζητούμενο χρόνων και η προσπάθεια συνεχίζεται. Ακόμη και εάν ένας από τους γνώμονες είναι η πολιτική ανέλιξη δε με ενοχλεί στο ελάχιστο. Σε αντίθεση με άλλους ... τουλάχιστον αυτοί αφήνουν έργο πίσω τους.
